Yüce Mimar; tam unvanı ve öz ismi ile “MİMAR-I SULTANİ SİNANUDDİN ATİK YUSUF BİN ABDULLAH” adı altında öz mal varlığından şanına yakışır büyüklükte bir vakıf kurmuştur.

Vakıf senedinin orijinali, ailesi tarafından 400 seneden fazla özenle korunmuş, yüzyıllarca nesilden nesile devredilerek bugüne gelmiş ve evlatları tarafından hala muhaza edilmektedir.

Yüce Mimar vakıf senedinde vakfın İDARE ve KORUMA görevini soydan gelen torunlarına, başta en büyük erkek evlatlarına vasiyeti ile emanet etmiştir.

Aile bu vasiyete ve vakıf senedindeki şartlara uygun olarak nesilden nesile, 350 seneden fazla, 1922 yılına kadar bu görevi en iyi şekilde yerine getirmiştir.

Vakıf yönetimi 1922 yılında Evkaf Vekâleti tarafından (ailenin elinden alınarak) geçici idareye alınmıştır. 1935 senesinde ise Vakıflar Yasasının çıkması ve 1937 senesinde yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra, Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün, geçici idaresine alınmıştır.

Son 74 yıllık dönemde; vakıf senedinde “satılamaz, devredilemez, hibe edilemez, rehin edilemez” şerhi olmasına rağmen, akar (gelir getrisi olan) vakıf mallarının önemli bir kısmının, yüce mimarın vasiyeti ayaklar altına alınarak, çok çok ucuz bedellerle nerde ise ücretsiz Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından elden çıkarıldığını ve çarçur edildiği delileri ile soydan gelen ailesi tarafından tespit ettirilmiştir.

Bu sebepten dolayı aile elden çıkarılan vakıf mallarının tekrar yerine konmasını Vakıf yönetiminden sorumlu Vakıflar Genel Müdürlüğü’nden talep etmektedir. Bu hususta her türlü yasal haklarını kullanacak aile tüm işlemlerin takipçisi olacağınıı kamuoyu önünde beyan etmiştir.

Vakfın, halen Vakfa kayıtlı akar (gelir getrisi olan) mallarının ise Vakfa getirebileceği güncel kira değerinin %10’u dahi olmayan bedellerle kiraya verildiğini veya işgalde bırakıldığı da ayrıca tüm delileri ile tespit edilmiştir.

Bununla hem vakıf, hem kurum, hem de devletimiz çok çok büyük kayıplara uğratılmaktadır.